Chloor en het daarvan afgeleide natriumhypochloriet (javel) zijn zeer krachtige ontsmetters. Zeer geringe hoeveelheden in het water zijn voldoende om allerhande bacteriën en ziekteverwekkende micro-organismen snel te vernietigen. Natriumhypochloriet is het meest gebruikte ontsmettingsmiddel. Grote zwembaden slaan dit op in grote voorraadtanks, de kleinere doen het met vaatjes.

Uitzonderlijk treffen we een installatie aan die dit product ter plaatse bereidt (“in situ”). Dat gebeurt door elektrolyse van pekel met chloorgas als resultaat. Na vermenging met natronloog (natriumhydroxide-oplossing) ontstaat dan natriumhypochloriet.

Er bestaan nog andere manieren om zwembadwater te ontsmetten zoals ozonbehandeling, bestraling met ultraviolet licht, ultrafiltratie en elektrofysische procédés (ionisatoren): elektrolyse met metaalionen als koper, al dan niet in combinatie met zilver of roestvrij staal. Deze technieken zetten zich evenwel niet door op grote schaal omdat ze minder doeltreffend, te technisch of te duur zijn. In de praktijk worden ze bijna altijd gebruikt in combinatie met chlorering, zeker als het erom gaat belastingspieken op te vangen veroorzaakt door een groot aantal zwemmers die zich tegelijkertijd in het water bevinden.

Het grote voordeel van chloor is zijn blijvend desinfectievermogen, het zogenaamde remanentie-effect. Dat betekent dat het product ook in het zwembadwater zelf voortdurend actief blijft zodat elke vervuiling, b.v. het “onbewust” urineren door kleine kinderen, onmid-dellijk en ter plekke wordt geneutraliseerd en dan ook geen hinder kan veroorzaken voor de medezwemmers. Geen enkel alternatief product of systeem biedt dit voordeel.

Af en toe tref je een waterbehandeling aan op basis van broomverbindingen en in kleine privé-buitenbaden ook wel een keer op basis van chloor-isocyanuurzuren (verboden voor overdekte zwembaden). Er werden ook tests gedaan met waterstofperoxide. Men stelde echter vast dat dit door verontreiniging snel zijn desinfecterende kracht verliest omdat het weg-reageert. Het bestrijdt minder effectief de ziektekiemen dan natriumhypochloriet. Het is ook duur.

Het Vlaamse Gewest verplicht het gebruik van natriumhypochloriet voor de desinfectie van openbare zwembaden. Bij een alternatieve ontsmetting is de goedkeuring van de gezondheidsinspecteur vereist. Voor het Waalse Gewest is de reglementering in voorbereiding. Het Brussels Gewest legt strenge normen op wat betreft de kwaliteit van water en lucht. Zij laat alternatieve technieken toe.